Wexta min bi şal û şapikê wê, di dest wê de pênûs dît û wê bi wê pênûsê tîp û bêjeyên "tawanbar" û "bêqidoş" li texte dinivisîn û wê ew "zimanê lanetkirî" hînî "zarokên cin û şeytanan" dikir, ji bîrên min ên çikiyayî çend hêstir bi zeviya çavê min ê qelişî ve vekişiyan û noqî şaneyên lêv-tî bûn. Min di dilê xwe de got; "Bivê nevê, ev keçik, mirûdek ji pêxemberê bêqewm e. Ev mirûdek li dû şop û rêça Xanî ye."
Erê!. Xaniyê bê xanî, ku niha saqî kerem bikira û te di camê Cem de Medyaya xwe bidîta tu dê gelek şad bibûna. Te dê bidîtîna ku zaroyek kurd zimanê kurdî yê wekî mirariyan e hînî zarokên kurdan dike. Ma ne daxwaza te jî ev bû?! Ma, ne "da xelq nebêjin ku Ekrad, bême’rifet in, bê esl û binyad" te cefa kişand ji bo yê miletê xwe?! Û te Safî şemirand, vexwarî durdî manendê dûrê lisanê kurdî.
Belê, "hasil, ji înad, eger ji bêdad" Medyaya te "Ev bid’ete kir xilafê mu’tad" û got, mîna pîreka zemanan: ezê li dadgeha bêdad jî tortê vexwim; bi zimanê kurdî yê mirarî biaxifim.
*
Saqî, tu ji bo Xwedê kerem ke
Yek cureyê mey ji zimanê Medya di camê Cem ke
Da cam-i bi evîna wê cihannuma bit
Xaniyê cefakêş pê şad bit
Da Xanî Melayê Cizîrî paş ve bînê
Elî Herîrî pê vejîne
Da kêfek bide Feqiyê Teyran
Heta hetayê bimîne heyran
.jpg)
.jpg)
.jpg)
