Cîhan ROJ

1
Dara Hejîrê a li dîwer şînhatî

Carna cih û war, dîmen, siruşt ji bo jiyana însan jî dibin peyam, sembol, neynik û hêma. Li Mêrdînê, di hin dîwaran de darên hejîrê şîn hatine. Ji mêj ve wê dîmenê bandor li min dikir; dawiya dawî ew bandor bû sedem ku çîroka min a bi navê, “dîwar û dara hejîrê”* xwe bide der.
Bi herhalî bandorek zêde li ser min hiştiye lewre piştî nivîsîna çîrokê jî ew bandor bi awayekî didome. Min xwest di der barê avadanî û teşewergirtina têkiliyên civakî de û têgihîştina jiyana bi edalet, bi hiqûq û demokratîk de çend tiştan lê bikim. Her ku min xwest ez dest pê bikim ew dîmen dîsa hat ber çavê min. Piştî ew dîmen di dil û hişê min de çû û hat min dev ji wan têgehan berda. Li gorî wê dîmenê, belkî jî, hewariyek sivik, piçûk û heya hûn bêjin însanî xwe da der: “Li Rojhilata Navîn, em hemû însan mafê xwe yê hemwelatîbûnê dixwazin”! Ew mafên ku li hin welatan însanan berî du sed û deh salan bi dest xistine!
Di nivîsarekî xwe de min gotibû ne sosyalîzm û ne kapîtalîzm, wê çaxê wê çi be. Ez nizanim wê çi be, ji bo min zêde ne xem e jî! Xema min a ku aniha li ser dil bûye kevir ew e ku her însan hinekî bi merhemet be, guh bide dengê mexdûran, xwe li însaniyetê bigire…
Li vê erdnîgariyê bêhtir kevirên mezin têne avêtin! Û wekî gotina pêşiyan, em dizanin bela kevirên mezin ne lêxistin e! Na, helbet her însan xwedî fikir, xewn û xeyalan e. Bila xeyalên her kesî bi her kesî xweş be… Lê, lê li Rojhilata Navîn însan nikarin bi qasî du çivîkan jî ji hev fam bikin an jî têkiliyeke dirust li dar bixin. Ev jî bi wîjdan, merhamet û bi rewşa azadbûna kesan ve girêdayî ye; her wext bi rastiyê dizane lê dîlê/a metirsiyên di dil û hişê xwe de ye. Her rastiyê dibêje dû re dibêje, “LÊ…” a, ji wê şûn de heft dike heştê helandî…
Wan (desthilatiyan) her wext ji me re tiştên mezin gotin, nehiştin em tiştên biçûk bifikirin a rast nehiştin em jiyanê bifikirin, ji hev re, merheba, bêjin, dilşad bin. Tiştên mezin her wext xeman kir dilê me û em bi hev biyan bûn. Însan ketin halekî wisa, êdî, ên din, ji bo xwe talûke hesibandin.
Gere em bi rik jiyanê û tiştên di jiyanê de diqewimin yên herî însanî bifikirin û bizanibin riya ku me ber bi xeyalên me ve jî dibe ev rê ye. Bila tiştên mezin bimîne ji bo wan!

2
DU HELBEST

Berî çendekê ji bo nivîseke xwe ez di nav lêkolînekê de bûm. Di blogekê de ez pêrgî van her du helbestan hatim.Min destê xwe neda helbestan.
Ji ber hewlên kesan ez dilşad bûm. Ji alî rewşa zimanê me ve jan da dilê min. Ji alî hunerî ve jî hinek li ser bifikirin bê çi muzîk heye di helbestan de. Bila hinekî jî kesên stranbêj bifikirin. Welhasil ev jî mînak e ku bi sedan kesên bi feraset ji ber rewşa heyî heder dibin…
Pirsek, çi di dilê we de bûye gulek sor? Her em dizanin hesreta Bîrcan Işik (Nenas) di çavê wê de bûye gulek sor…Ji bo Roja Ziman jî ez her du helbestan pêşkêş dikim da em hinek din kûr bifikirin!..
Nîşe: Hecîbeg gundekî Varto ye.

“Ocak 28, 2009 - SLAV DIKIM HACİBEG MIN GELEK BRIİYATEKIR
Yazan: hebun
GENGE WELAT

Ez gelek şıte durketim
Şı bo bırinate ez bıhal ketım
Denge welat mın biriyatekır

Çemek şirin eveki delal zozaneki bılınd,
Şı bote ez bırindar ketım
Denge welat mın biriyatekır.

Navete gelek xeaş rengete gelek delal
Şıbote ez bırindar
Denge welat mın bıriyatekır

Temmuz 6, 2008 - jı hesreta gönde xwe u sıpasi jı xevatkarın vÎ nu pelan xweşik
Yazan: bircan ışık(NENAS)
mın beriya gönde xwe kirÎye geli hevalê delal u jı bo Wİ EZê HESRETA XWE BİNIM ZIMAN
GÛlLAMİN

Tû dılêmında buye agırek gıran
Çêvemında buye gûlek sor
lıvır bê te naçı zeman
hesreta teme gulamın

jı derdê te ketım nexweş
lıvır bête mame bê kes
Dewere dılêmın şabıke
Hêsreta dengıteme gulamın

Gava ber bı roje dıbı çêvın mın
Agir dikevi nava dilemin
dÎsa tû te bîrain
Dewere dewere hêsreta teme gûlamİn

NENAS”

Çavkanî: varto.blogcu.com

* Deriyê Çîrokê, Cîhan Roj, Weşanên Do