DiyarName.Com

ŞER SAR E, SEWTA ŞER TUNE*

Dîrok: 17/08/2015

Pisporên çand û folklorê destnîşan dikin ku dengê dengbêjên kurdan ji kezebê de tê. Lê ji derî dengbêjan, dengê her mirovî di şer de ji kezebê de bi reng dibe.

Wextê kurd dibêjin “şer” malwêranî ye, deng ji kezeba wan de dertê. Em bi vê dizanin; ji kilamên dengbêjan yên ku bi karesetan dagirtî ne em dizanin. Şengaliyek, Kobaniyek, Iraqiyek, Sûrîyeyiyek… Wextê dibêje “şer” dengê wê/wî mîna dengê dengbêjan ji kezebê de dertê…

Ev du roj bûn ez li ser heman ‘dengî’ difikirîm; wextê min têlefonî xwişka xwe kir, dengê wê di têlefonê de ji kezebê de derdiket; ” Dûrim qe xweş nîn e.” Bi tirs bû, ew jî wekî her jinekê ji bo ciwanan bi dia ye, wê jî her dia dikir da xwîna tu kesî nerije digot: ‘Xwedê mirinê nîşanê tu kesî nede.”

Dengê herî nêzî dengê dengbêjan, dengê jinan e, lewre wextê ew derbarê şer de diaxivin dengê wan ji kezebê de reng digire; doh di televîzyonê de jineke Manîsayî jî ji kezeba xwe de deng bi xwe dixist, bes e, digot. Îro (17.08.2015) jineke din bi dengê ji kezebê de bang li serokwezîr dike, dibêje “Werin cem hev”!

Halbukî hê heya demeke nêz beriya niha çi hêviyên me hebûn... Çi cografya ye, em mirovên vê cografyayê li ser çi guhê radikevin? Em ê heya kengî ji kezeba xwe de deng bi xwe bixin? Ka, we digot, em bira ne, çima rengê dengê kurdan naguhere? Çima dengê ji rengê bi kezebê li her devera vê cografyayê her diçe pirtir dibe?

Gulana çûyî, li Vartoyê ez ji çarşiyê derdiketim, di êvara ne ker û lal de, bi dengê qurqurikan re, li ber şemala hîvê dimeşiyam. Bi xwe re, bi şevê re, bi heyatên çûyî re, bi hêviyan re diaxivîm. Çi xweş min digote xwe, dengê min ne ji kezebê ye ne jî şewata deng li min dibe hêsir…

Em Vartoyî dibêjin ‘Varto Mala Xwedê’ ye. Ev du roj in Varto dîsa şax dide, bûye warê dengan, dengê şer… Bi kurmancî dibêjim, dengê min ji ciyek de dihat, lê ez bi rengê wî nizanim, ew deng dihat di qirika min de dima!

Mirin sar e, sewta mirinê sar e, şer sar e, sewta şer tune…

*Varto(Gimgim)

Hin Nivîsen Nivîskar

ŞÎNDA

05 Rêbendan 2009

(Nivîsa ku li Îsa û Mûsayê xwe digere)Ez xweziya xwe tînim û hêvî dikim; bi mereqek sivik mereq dikim gelo emê çi wext nivîsekê lê bikin...

Romana Evdal Xan û Bedlîsê

27 Adar 2016

Hin mekan hene ku dişibin labîrent, çîrçîrok û efsaneyan… Li alî din jî “lal” in; ew na axivin dimînin li benda xwendin, hîskirin û...

DEMOKRASÎ Û EKOLOJÎ

10 Rezber 2013

Demokrasî û jiyana bajarî, bajarvanî, heya heyamê geşedanên teknolojîk yên bê ser û ber, du têgeh bûn ku bi azadiya takekes re seknekê der dibirin. Li...

Cîhan ROJ kî ye?

Cîhan Roj, di sala 1965'an de, (di qeyda fermî de 1964) li gundê Înaqa Gimgimê ji dayik bûye. Dibistana seretayî li gund, ya navîn û lîse li Gimgimê xwendiye. Despêka bi kurmancînivîsana wî 1993 ye. Di heman salê de helbest û çîrokên wî têne weşandin. Di salên du hezarî de ew hinek termên matematîgê diafirîne û ji Enstituyê re bi rê dike. Ew xebat di sala 2006'an de di Azadiya Welat de tê weşandin. Nivîskar ji sala 1993'yan heya sala 1997 an li Mêrdînê, li sendîkaya kedkarên qada perwerdehiyê, wekî sekreterê perwerdehiyê rêveberî dike. Di sala 2001'ê de, bi pêşniyara wî, li Îzmîrê, ‘Konferansa Nivîskaran’ tê lidarxisitin. Li dû konferansê, ew qerar digire û bi tenê bi edebiyatê re mijûl dibe. Dîwana wî ya ewil “Ratîka” di sala 2002'yan de çap bûye. Di gelek malper, rojname û kovaran de, nivîsên wî hatine weşandin. Romana wî “Perde” bi navê “Mahrum” bi tirkî derketiye. Bi tevî pirtûkek di derheqê Cîgerxwîn de hatiye weşandin, di pirtûka bi navê “Kawayê Min” de û di pirtûka kurteçîrokan a ji hêla Şaredariya Amedê ve hatiye çapkirin de ew jî yek ji nivîskaran bû.

Heya niha gelek pirtûkên wî ên helbestê, çîrok û romanên wî hatine weşandin. Dosya helbestan a nû "Asê", romana wî a nû “7 AV 7 Agir 7 Derî” bi tevî hemî berhemên wî wê heya payîza 2023'yan ji nav weşanên Peywendê werin weşandin.

Cîhan Roj hê jî bi romanûsiyê re mijûl e.