H. Kovan Baqî

Ji bo guhdarîkirinê:

Ez dibim kolonîyê nivîsê, 
ew dibe kolonyalîstê memikên Venusê

În- Îşev hundirê serê min tijîtir e ji çaydankê demkirî. Min dil heye her cara qedehek çayê ji çaydênk dagirim, qedehek gotin jî ji çaydankê serê xwe bidim spîbûna tî ya wordê. 
Lingekî min li odê, lingekî min li pêjgehê. Hasilî kelam barbariya min xwîna çaydênk gişk vexwar, lê çikûsiya çaydankê serê min gotinek bi tenê jî nerijand qedeha wordê.
Vê şeva tarî, şîrqeşîrqa birûskan razayî, baran li ser doşeka erdê westiyayî, zikê min bûye çaydankekî tijî, feqet qedeha wordê ji çaydankê li ser ocaxê valatir e hîn jî. 
Bêçaretiya min dibêje, “Hey Vladimir Jankêlêvitch ê xemsar, hela Îroniya vî halê min ê berbat jî bike, carekê!”
Camêro xwe ji Venusa Bi Kurk re kiriye kurk, ne dengê min dibe xwe, ne çavên Sacher Masoch ji ser xwe û memikên Venusê dibe.
Bêçaretiya çavên min dikeve çavên Masoch û bi palgehê re şoq dibim – pişta min rûyê palgehê şûnde dahf dide, bo quloçên di çavên Masoch de şîn hatine palgehê nekin çarmîx ji min re.
Quloç dibe îroniya seqakirî û zikê serê min bi şevê re qul dike.
Kêfa min ji sirgûnê vedigere. Destê xwe diavêjim qedeha çayê, wekî îroniya quloçên çavên Masoch, ji dêvla qedeha çayê qutiya bîrayê bi destê min ve tê. 
Û gotin ji serê min ê qulbûyî dirijin qedeha wordê. Noş be ji min û te re, Vladimir Jankêlêvitch. Ez dinoşim bîrayê, Vladimir Jankêlêvitch jî dinoşe memikên Venusa Bi Kurk. Ez dibim koloniyê nivîsê, ew dibe kolonyalîstê memikên Venusê.
Bibore Venusa Bi Kurk, destê min ê gunehkar wekî nivîskarên berî xwe yên vê dinyaka biçûçik kitêba Îronî danî ser dilê te û tu jî wekî kitêbên li bin ên berî xwe bû kolonî.   
Hey gidî, ev dîktatoriya destên nivîskaran çi îroniyeke rijî.
Çavê kompîturê dibe stêrkeke westiyayî. Serê min dibe çavekî xew jê rijîyayî. Hindik maye meleyê cîran ji hembêza germ a jinikê rabe û xwe biavêje hembêza cemidî ya camiyê.
Ez di bêxewiya xwe de şiyar im, dinya di şiyariya xwe de xewar. Bonkêriya zemên hew layiqî xwedê ye. Lewra xwedê bêkar e, ez jî karker.
Hişê min ê kolonyalîst dibê, “Gerek zû razêm.”
Tilîkên min ên bindest dibên, “Bise em cixareya dawî dipêçin.”
Lêvên min ê faşîst dibên, “Heta em rihê vê cixarê venexwin, kes nikare razê.”