Bi pêkhatina referandûma ji bo serxwebûna Başûr jixwebaweriya ku kurd ne kêmî tu kesî ne pêk hat. Dîwarê psîkolojiya ku kurd wê tu caran nebin dewlet hat herifandin. Hêviya dewletbûnê careke din vejiya.
Ne wextekî dirêj, piştî referandûmê bi sê hefteyan li Başûr 'şikestineke' ku kurd di dîroka xwe de nedîtî jiyan.
Nîvê axa Başûr di nava çendsaetekî de beyî berxwedan radestî hikûmeta Iraqê hat kirin.
Bi vê radestkirinê re civaka kurd trawmayeke kolektîfî jiya. Jixwebaweriya heyî bû berxweketin. Keramet şikest. Dîwarê psîkolojî yê ku kurd wê nebin dewlet careke din hat nijilandin. Hêviya dewletbûnê herifî.
Piştî 16'ê kewçêra 2017'an herkesî pirsa firazeya 26 salan a serweriya kurdan a li Başûr kir.
Hinekan got dinya xayîn e. Hinekan got heta Kurdistan bi malbatan were birêvebirin, wê ev be halê kurdan. Hinekan jî got bêtifaqiyê mala me xera kir. Aliyên axa Kurdistanê radest kirin jî, hev tewanbar kirin û herkesî berê rima 'îxanetê' da yê din.
Bi derketina holê ya firazeye 26 salan diyar bû ku rêveberên Başûr dersa ka mirov çawa nikare bibe dewlet dan dinyayê...
Ev bi salan e kurdan welat di nava du rêveberiyan de dabeş kirine.
Li şûna hêzekî, du hêzên wan ên pêşmerge hene.
Mifteya parlemenê wekî ku ya deriyê mala wan be, kirine berîka xwe û kengî dilê wan bixwaze hingî vedikin.
Hebûna lîsteyên xeyalî yên ku 63 welat destekê didin serxwebûnê belav kirin û bi alîgirên xwe dan bawerkirin.
Ewqasî ji realîteyê dûr in ku bawer dikirin Tirkiyeya ku serdestê parçeyekî din a axa wan e, wê bibe piştgirê wan ê serxwebûnê.
Pergaleke demkî ya aboriyê ava kiribûn. Difikirîn ku hebûna bîrên neftê wê bibe sedem ku dinya bibe piştgirê avakirina dewletê. Li ser bîrên neftê pal dabûn û tişteke din nekirin.
Zehmetiyê nadidanan xwe, ji bacanan bigirin heta hêk û mast jî ji welatên din dikiriyan.
Avahiyên bilind li ser hev rêz dinijilêndin û materyalên ji rikin bigirin heta banê xênî jî ji welatên din didan anîn.
Hinekî jî pozbilind bûne, çûn çopçiyên nava bajaran paqij bikin ji Bangladêşê anîne û çopa xwe bi wan didin paqijkirin.
Çîrok dirêj e lê em werin dawiyê.
Bi pêkhatina referandûmê û bûyerên dû re me fêm kir ku...
Aliyên pêşengiya referandûmê dikirin wekî zewaceke mecbûrî be, li pêş perdê xweş kiribûn lê li pişt perdê tirba hev kolabûn.
Dinya alemê jî gotibû referandûmê nekin, lê bi jixwebaweriyeke mezin guhê xwe ji dinyayê re girtûbûn. Di ser halan de jî ew 26 sal bûn ku hê dewleteke dost ji xwe re peyda nekiribûn.
Dersa kurd ji xwe re bistînin...
Ji bo tu serbixwe bibî yan divê hêza te hebe û yan jî divê dinya piştgiriya te bike. Ji bo hêzê tifaq, îrade û bêminetiya ji dinyayê lazim e. Ji bo piştgiriya dinyayê jî divê tu di siyasetê de zîrek bî û bikarî xelkê tî bibî ser avê tî bînî.
Dersa kurd bidin dinyayê...
Heke di nava 26 salan de kurdan ne xwe bi hêz kiribe û ne jî dîplomasiyek berhilgir ava kiribe, li şûna gazindan, divê dersa ka mirov çawa nabe dewlet bidin dinyayê û weselam.


