Kalikê min (babê dadê min) namey cê Eshed bî. Ew wende bî. Mela bî. Şarî tera vatê Mela Eshed. Hema melayke baş bî. Semedo ê neheqî qebûl nêkerdê, navortey ê û henî dewicanê bînan baş nêbî.
Ew merdimê ke mulahîm bî, heta ke merd jî jo tera aciz nêbîbî. Dewicî vanê ke ew merdimê ke baş bî.
Merdişê cê tam nîno vîrê mi. Ê ser, di çî yenê vîrê min: Jo tera, ez û kam bî ez enka baş nêzana, la pîrikey min vat: Hanî dolmîşe hamî şorî vernî kalikê xo.
Kalikê min şîbî Diyarbekir. Dewey ma de her serê sibay dolmişe mişterî berdê Diyarbekir, yînan temî xo kerdê, dimay nîmerojke reyna geyrayne a. Ma vazday pey yenî serê rey, la tam a çaxî dolmîşe hamî mara vête ra; kewte miyanê dew. Gorey vanê, kalikê min wexto Diyarbekir ra geyrayne a destveng nêgeyrayne a, ma torinanê (neviyanê) xo rê çî ardêne.
Û merdişê cê zey xeyalî vîrê min dewo: Însanî hameybî pêser, henî bermayne, min tam nêzanayne çi biyo. Her ke ez fotografê cê ê kê xalê xo Fesîhî de vînena, enî wirdî çî yenê vîrê min.
Welhasil.
Kalikê min Eshed nê bi enî çiyan, bi vatişê key xo di miyanê jiyaney min da ca gêno.
Mesela anekî bî:
Wexto lacanê cêra joy şaşîke kerdêne, yan çîkew aneyîn, ew zehf aciz bîne, la go vaco çi, yan sekero?.. Herhal nêşkayne çîke bikero, yan jî ma vajin lac o, go sekero... Demanê aneyinan de tenî vatêne: "Ax lawo ax. Ax lawo ax".
Ene vatişey cê miyanê mehla û qebîley ma de bîya vila, her kes pê zano.
Ene vatişey cê ez qet nêkena xo vîra.
Zehf rey, wexto çî benê ene vatişey ê yena vîrê min. Nê rojan wexto Liceyde di kurdî hamey kiştişî a vatişey cê reyna hamî min vîr. Ez vana qey ew enka weşbayne û enî meselay Licey bişinawitêne ga reyna vaco: "Ax lawo ax"...
Ene vatişey cê ez qet nêkena xo vîra.
Zehf rey, wexto çî benê ene vatişey ê yena vîrê min. Nê rojan wexto Liceyde di kurdî hamey kiştişî a vatişey cê reyna hamî min vîr. Ez vana qey ew enka weşbayne û enî meselay Licey bişinawitêne ga reyna vaco: "Ax lawo ax"...
Wa homa kalikê min Eshedî jî, wirdî Liceyîcan (Ramazan Baran û Haci Bakî Akdemîr) jî bi rehmey xo şa bikero.


