Mesûd Qeya

Ji bo guhdarîkirinê:

Di qulikên pelê titûna ter re dibînim. Du çingîn têne guhên min. Yek jê çingîna tasa avê ye, ya din seriyê li hesin ketî. Berî têkevin serşokê di xwêdanê de bûn. Kêliyeke germa serê biharê ye. Mêşhingivekê serî xistibû çavê kulîlkekê. Xalxaloka jinikê tiliyên xwe dirêjî wê dikir li ser pel û pelçiman eware digeriya. Di çav jinikê de ev ger gera kêzxatûnekê ye. Kêzika her carê berê xwe diguherand tu carî bi qasî tiliyan ne bi lez e. Serî bi vê lezê dernaxe, radikişe ser tiliyê. Jinik kêzikê tîne ber bêvila xwe û piff dikê bi herdu lêvan. Ti tişt jê nehat xwestin lewma sivik difire. Li ser kulîlkekê dadikeve. Dev dixê, dimêje. Wê gavê destê jinikê li laşê wê digere. Wekî destekî li xwe bigere di valahiyê de diçe û tê. Berî dide xwe. Li ser sînga xwe dadikeve. Bi serê tiliyan gewriya xwe miz dide. Dadikeve serê pêsîran. Çik bûne serî. Dest li ser hebenoka hişk digere. Tevzînok digrin laşê wê. Diricife. Destekî wê dirêjî ranên wê dibe. Şil dibe qirik. Ziman pahn dibe li ser lêvan. Çav tên girtin. Fetlonek li laş dikevin. Digindire. Dest jê naqerin. Livên laş bi leztir dibin. Dest bi şidtir diçin û tên. Her carê mohreke nû li dewsa derbên xwe dihêlin. Sor dibe şûna dewsê. Bi her derbeke din bêhtir nêzîkî xwe dibe. Diqelize. Çong dikişin ber sîngê. Destek hê li ser hebenokên pêsîran e, yê ji min nexuyanî di nava çîpan de ye. Dicive ser hev. Bi her fetlonekeke nû bêhtir dikişe xwe. Ling di laş de winda dibin. Dest, wekî çengek berfa tu biavêjî nav avê li ser sîngê dihêlin. Serî dikişe qalikê xwe. Heta dimîne loqek goşt ev lîstik berdewam e. Ji min bû wê tiştê mayî jî bihele. Wê gavê sekinî. Deng jê biliya. Kêliyekê bê liv ma,  paşê bû îskeîska navê, dest bi giriyekî kir. Der bû. Hêsir ji hemû çavîkên wê herikîn. Bîstikeke din aş bû. Bi dengekî dudan keniya. Bîstikeke din cardin giriya. Hinkî keniya, piçekî giriya. Kenî û girî. Girî û ken. Nizilî. Ji ava hêsirên ken û girî dawerivî. Pahn bû li erdê. Du bask derketin ji ser piştê û di hêla serî re jî du qiloç. Engirî hinekî. Reng guherî, sor bû. Çend deqên reş li ser piştê belav bûn. Serê xwe bilind kir. Li derdorê mêzand. Wê gavê min dît ew seriyê pezkûviyê fitilî li laşê xwe yê guheriye xalxalokê mêzand. Baskên xwe bêhn kir. Ricifî. Bask vebûn. Çûn û hatin. Berjor û berjêr. Tiştek jê nehatibû xwestin lewma sivik firiya. Çengek axa şil ma li şûnê û adareke têrkulîlk.