Cemîl Andok

Verî şarî tûtê xo qeybî wendişî şirawitêne medrese, camî, cay winayîn û tûtê xo dayne wendişî. Merdimêke bibî yê jî waştê tûtê cê biwano. Qey eney joy tûtê xo girot ber medrese û vat tiya biwane.

Tûtî dest bi wendiş kerd. Rojêke, di rojî, hefteyke, aşmêke (mengeyke) derbas bî, tûtî çîke fam nêkerdê. Her ke fam nêkerdê, bi nê away jî derbî werdêne. Rema keye, babê cê hêrs bî, ew reyna berd da verê wendişî.

Reyke rema keye, direy rema, her ke rema babê cê ew reyna berd.
Tûtî hawna feyde nêdano. Ew, hem derse fam nêkeno, çîke nêkuno serey cê, hem jî gava remeno keye, yê reyna benê danê verê mendişî. Vat: "Na rey ezo biremî û hey û hey şorî."

Roj hame, tût rema, kewt ra ko. Henî şî, zehf şî, tay mend, di a wexte de varanî dest bi vartişî kerd. Tût qeybo ke nêbo hî, xo da daldey sîke (kereyke) pîle û ewca vindert. Gava hawna vernî xo ra, sîke henî qice vernî cêdebî û çilkey varanî jo bi jo gunayne serê sî ro. Cawgir çilke gunayne pero bîbî çale. Xo bi xo fikiriya, vat; "Wa! Bawne ene sî ra. Sî çiqayke zexma jî, reyna bi çilkey varanî biya çalik e. Ger sî  endêke zexma û biya çale, serey min qasî ene sî (kere) zexm o, serey min nermtir o. Helbet go çîke biko serey mi jî. Helbet ezo jî bimûsî derse."
Serê na joy ra reyna ageyra medrese û dest bi dersey xo kerd.

Not:
Wexto ez tûte biya pîlan ma rê zehf hîkayey vatê. Enka nîno mi vîr kamco hîtkaye, hetê kamî ra hame vatişî. Mi bi namey "Hîkayey Tûtîtî Mi" henî niştê, yê bînan jî ez enka temam kena. Ene jî înan ra jo wa.