Nivîskarên bi kurdî dinivîsin û berheman diweşînin her dem bi pirsgirêkan re rû bi rû dimînin. Ji aliyê din ve wekî civak em rexneyê li wan dikin ka çima ew berhemên baş jî naafirînin.
Ez bi xwe wekî şexs gelek caran pirsa ka gelo em wekî civak ne neheqiyê li nivîskarên bi kurdî dinivîsin dikin li xwe dikim.
Di serdema niha de ger kesek nivîskariya kurdî dike, ew bi dildarî vî karî dike. Bi taybetî di nava kurdînivîsên ji Bakur de haya min bi xwe ji kesekî nîn e ku profesyonelî vî karî dike.
Bi gotinek din; Ez pê nehisiya me ku nivîskarek kurd wekî karê sereke nivîskariyê dike. Pê ve girêdayî jî, pê nehisiya me ku nivîskarek kurd xwedî ofîs, sekreter û komek xebatkarên ji bo lêkolînên wî nivîskarî dixebitin hene.
Her nivîskar debara jiyana xwe bi karekî din dike. Ev kar belkî karkirina li fabrîqeyekî yan li qesabxaneyekî, yan jî şofortiya texsiyê be.
Ger kesek ji mecbûrî her roj derdora deh saetên xwe bide karekî bi vî rengî û di ser de xwedî malbat be jî, gelo wê çend saetên wî yên ji bo lêkolîna berhemên wî hebe û çiqasî bikariba berhemek tekûz a li gora dilê xwe binivîsê.
Di nava kurdan de nivîsakrên ku ji hêla pîşeya serekî ve mamoste ne belkî girêdanek wan a rojane ya îndîrekt bi karê nivîsê re çêdibe. Lê ew jî wekî yên din xwedî bi dehan pirsgirêkên ku dibin sedema xitimandina berhemafirêneriyê ne.
Ev pirsgirêkên sereke jî ev in; Kurdînivîsek ku bi kurdî perwerdehiya dibistanê dîtibe nîne. Ji aliyê din ve piyaseya pirtûkên bi kurdî bi xwe jî hama bêje neyî ye. Ger em pirsgirêka nivîskar û peydakirina weşanxeyak kurd a ji bo weşandina wê berhema wî jî lê bikin, mebesta min wê baştir were fêmkirin. Ji xwe ger em bibêjin ku piraniya nivîskaran ji bilî wext û enerjiya ji bo berhema xwe terxan dikin, di ser halan de heqê weşandina pirtûka xwe jî didin weşanger, em dikarin bifikirin ku nivîskar encax çend salan carekî bikaribe berhemekî bide weşandin.
Pirsgirêka belavkirina pirtûkan aliyekê din ê babetê ye ku ji bo berhemên bi kurdî hem raxbet kêm e, hem reklam kêm jê te re tê çêkirin û hem jî di vî warî de saziyek serê xwe bi babetê re bide êşandin tune ye.
Bêguman ji bo pêşveçûnê divê heta dawiyê rexneyên çêker li berhemên kurdî werin kirin û pê re jî di dawiya vê babetê de ez dixwazim ji dilê xwe vê yekê bibêjim: Nivîskarên bi kurdî bi awayek dildarî vî karî dikin spasiyek ji dil û dil heq dikin...
Projeyek ji bo belavkirina berhemên bi kurdî li Ewropayê
Kurdên li Ewropayê dijîn û berhemên xwe bi kurdî diafirînin di warê belavkirina berhemên xwe de xwedî pirsgirêkên mezin in. Li mala her nivîskarekî li ser refê wan pirtûkên wan ên hatine çapkirin û nayên belavkirin li benda xwedîlêderketinê ne. Li Ewropayê berhemên bi kurdî li şev, meş û festîvalên siyasî têne pêşkêşkirin û firotin. Lê belê ji ber saziyên kurdan ên bi karê firotina berhaman a li ser standan dirabîn tenê bi çavê aborî li meseleyê dinêrin, ne ew hewl didin ku teşwîka firotina berhemên bi kurdî çêbibe û ne jî raxbeta civakê ji bo berhemên bi kurdî heye.
Li ser vê yekê wê rojê nivîskar Fêrgîn Melîk Aykoç fikreke xweş anî zimên û ez jî bi navê wî dixwazim vê proje-fikra wî ji bo nivîskarên kurd ên li Ewropayê dijîn belav bikim: Li Ewropayê hejmarek berbiçav a nivîskarên bi kurdî berheman diafirînin heye. Her wiha girseya kurd a xurt li hemû bajarên Ewropayê heye. Bi rêya tura bajar bi bajar a xwendina berhemên bi kurdî hem wê berhemên kurdî ji bo girseya li wan bajaran dijîn werin danasîn û hem jî wê nivîskar delfeta belavkirina berhemên xwe bi vê rêbazê bibînin. Di warê organîzekirinê de jî;
Ji bo ev fikir bikeve di pratîkê de, pêwist e pêşiyê bi kêmasîve carekî nivîskarên dixwazin di nava vê projeyê de cih bigirin li hev bicivin û plansaziyek dem û cîh deynin.Li wan bajarên ku nivîskarek kurd lê dijî, nivîskar bi xwe dikare vê projeyê li wir organîze bike û nivîskarên din vexwînî û li bajarên din ên ku nivîskar lê nejîn jî, bi rêya nas, dost û saziyên kurdan ên li wan bajaran dikare ev yek li wan deran jî were organîzekirin. Kesên ku dixwazin di projeyê de cih bigirin, dikarin bi nivîskar Fêrgîn Melîk Aykoç re bikevin di nava têkiliyê de.
.jpg)
.jpg)
