A rast ez ji polemîkan aciz im û dema min nîn e ku ez ew qas li dû tiştên wisa bigerim. Ji ber nebûna demê jî ez vê nivîsê bi derengî dinivîsim; Lê mecbûrî dinivîsim; divê ez hin tiştan bibêjim.
Mesele ev e: Bi sernavê "Amîdakurd nûçeya min bikar aniye lê..." (1) min nivîseke nivîsî. Ji ber ku nûçeya min di Amîdakurd de hatibû weşandin lê navê min bikar neanîbûn, tenê navê ajansê û navê wergerê xwe bikaranîbûn. (Ji bo agahiyên li ser nûçeyê li çavkanî 1'ê binêrin)
Hin malperên me ev nivîs bikar anîn. Li ser vê Amîdakurdê dîsa bêyî navê min, bêyî navê malperê bide (ne xema min e navê min bê dayîn yan na, ez li ser kedê disekinim) bersiveke dabû di malpera xwe de.
Amîdakurd di bersiva xwe de wisa dibêje: "Mîna agahî: Dema mirov nûçeyek ji ciyek û bi taybet ji ajansekê bigire, mirov ne mecbûr e navê nûçegihan jî bide, diyarkirina çavkaniyê têre dike!. Eger nerazîbûneke nûçegihan hebe jî, dikare ji ajansa ku jê re kar dike re bêje, lewra êdî muxatab ajans e. Dema nûçe gihîşt ajansekê û tê de hat weşandin, êdî malê ajansê ye!.."
Belê wisa dibêje Amîdakurd.
Carinan mirov bi tiştan nizane, mimkûn e mirov nizanibe jî. Bi ya min ev ne şerm e. Lê mirov îdîayên mezin bike, bêyî lêkolîneke bike, dev ji çapemeniya biyanî jî berde, bêyî li malpera xwe binêre û tiştinan bibêje tam li wê derê nezanî dest pê dike.
Emê çend mînakan bidin li ser gotina Amîdakurd û emê biryarê ji we re bihêlin:
A- Pirtûka "Medya Etik ve Hukuk" (2) wisa dibêje di rûpel 88, beşa "Rêgez û peywirên bingehîn ên rojnameger" (xala 5'an) de: "Ajanslardan alinan ozel haberler kullanilirken kaynak belirtilmesine ozen gosteririlir" (Nûçeyên taybet ku ji ajansan hatine girtin, di nîşandayîna çavkaniyê de xesasiyet tê nîşandayîn).
Di heman pirtûkê rûpela 96'an de jî li gor "Rêgezên Pîşeyî yên Çapemeniyê" yên Konseya Çapemeniyê (xala 8'an) heman tişt bi awayeke din hatiye gotin.
B- Ji bo gotina Amîdakurd "mirov ne mecbûr e navê nûçegihan jî bide" mînakek din: Rojnameya Milliyetê hem di malpera xwe de (ku li Tirkiyeyê malpera ku herî zêde serîlêdan ji bo wê çêdibe ye) hem jî di rojnameyê bi xwe de dema ji ajansê nûçeyê digire hem navê ajansê hem jî navê nûçegiyan bikar tîne. (3)
C- Rojnameya Radîkalê jî di nûçeyen taybet de hem navê nûçegihan hem jî yê ajansê bikar tîne. (4)
D- Mînakek jî ji kurdan: Rojnameya Gundemê dema nûçeyeke DÎHA'yê yan jî ya ANF'ê bikar tîne hem navê nûçegîhan hem jî yê ajansê bikar tîne. (5)
Di vir de divê em noteke lê zêde bikin, rojnameyên mezin ji ber ku bi têra xwe nûçegîhanên wan hene û nûçegîhanên wan bi têra xwe nûçeyan çêdikin îmzeya nûçegîhanên taybet ên ajansan kêm di rojnameyan de dixuyin.
Em mînakên çapemeniya din deynin aliyekê û bi mînakên ji Amîdakurd bixwe bersiva Amîdakurd bidin. Ka li ser vê bersivê dê çi bibêjin:
Ji Amîdakurd çend mînak: 
- "Xebatên çêkirina rê zirarê dide Medreseya Feqiyê Teyran"
09.10.2007, ŞIRNEX (DÎHA)
VEDAT YILDIZ / MEHMET CEVÎZCÎ
- Sohbetek bi Havîn Funda Saç re (25.11.2008)
Havin: Îdealên Nifşa Me Nînin
Zelal GULE –ANF
Werger: Mahabad F. ARDA
- Zayîn: Serok û Dîrok
Ferhat Aslan - Riha
DÎHA, Azadiya Welat
Belê mînak ev in. Digel ku ev mînak niha di malpera Amîdakurd de hene jî ew bersivê didin û wisa dibêjin: "Mîna agahî: Dema mirov nûçeyek ji ciyek û bi taybet ji ajansekê bigire, mirov ne mecbûr e navê nûçegihan jî bide."
Digel ku me mînak ji çapameniyên din dan ku wan navê nûçegihan bikar anîne jî, em bibêjin hûn ne mecbûr in navê nûçegîhan bidin. Em bibêjin ev gotina we rast e. Wê çaxê we çima navê van her du nûçegîhanan da?
Yan divê hûn navê tu nûçegîhanî/ê nedin, yan jî divê hûn yê hemûyan bidin.
Ger hûn yê hinan bidin, yê hinan nedin ev yek jî tê vê wateyê: Hûn ji kesên ku jê hez dikin navê didin, yên ku jê hez nakin navê nadin. Ger wisa be, kesek ku hûn jê hez nekin hûn çima ji nûçeya wî/ê hez dikin?
Ger mesele "hezkirin an nehezkirin be", wê çaxê bi vê kiryara xwe hûn vê nîşan didin: Di malpera we de tu rêgez nîn e. Dilê we bixwaze hûn navê nûçegîhanan lê dikin, dilê xwe nexwaze hûn navên wan lê nakin.
Bi hêviya ku min karî bidim fêmkirin.
Çavkanî:
1- Amîdakurd nûçeya min bikar aniye lê...,Diyarname
2- Medya, Etik ve Hukuk, Amadekar: Suleyman Îrvan, Ragip Duran, Fîkret Îlkîz, Weşanên BîA
3- Ji Milliyetê du mînak:
-Ahmet Haşim MUHTAROĞLU/TUZHURMATU, (DHA): Kürt Bölgesel Hükümeti'nden 4 parti çekildi
- Hakan AYDIN/ ARTVİN,(DHA): Yanlış manşet ortalığı karıştırdı
4- Ji Radikalê mînakek:
- Onur Ozkan (DHA): Horoz dövüştürürken göz çıkardılar
5- Ji Gundemê mînakek:
- Sami Yılmaz, HAKKÂRİ (DİHA): Sıfır noktasındaki Rubarok'ta su ihtiyacı 2 kilometre uzaklıktan karşılanıyor
Notek ji bo xwendevanên Diyarê Me: Ez naxwazim bi meseleyên xwe yên şexsî dema we bigirim, lê biborin ku ez mecbûr bûm bi vê nivîsê vî quncikî dagir bikim. Dema mesele dibe meseleya ked û rêgezan ez xwe mecbûr dibînim ku bersivê bidim.


