Cemîl Andok

Egir şima vîna ke jo vano "Ez hêrs biya loma..." verê cêra biremê.
Ma bi çende nimûnan dest pa bikerê.
Mesela jo vaco:
'Ez hêrs biya loma mi qeza kerd'
Ez hêrs biya loma mi da pîrekey xo ro.
Ez hêrs biya, mi xo kerd vinî, aqil serey mi ra şî, min nêzana se bikerî...
Ez hêrs biya çi hame fekê mi, mi vat...
Erê, egir joy ana vat, bizanê ke ew merdim, yan jî pîreke nêşkeno/nêşkena bibo hakimê/ey xo û tera biremê.
Bizanê ke tenêke aneyîn nêşkeno meselan hel bikero, eksê cê meselan keno/a pîl û ana keno/kena ke mesele hel nêbo.
Bizanê ke ew ro çareyan nêgeyreno/nêgeyrena, eksê cê derd û kulan, pirsgirêk û meseleyan zehf keno/kena pîl.
Bizanê vîney (îradey) ê/ay çiniyo/ya...
Û merdimanê anayinan ra biremê. Şima nêremê şima go zirar bivînê. A/ew xo ra di miyanê zirarî de wo/wa, bizanê ke go şima jî bikero miyanê zirarî.
Enka ke zehfê merdiman dewan re hamey şaran, di miyanê şaran de zehf biyê wayîrê derd û kulan. Ê merdimî ke nêşkenê binê derdan ra wirzê we, her derdan kenê pîlî. Dima ra derd beno pîl, çareserî nêviraziyeno a çaxî, semed çîna mocneno ra. A çaxî dest pê keno/kena "Aqil serê mi ra şî", "Ez hêrs biya..."
Termê leşkerî est o: "Serfermandaro tewr pîl ew o ke di miyanê şerê giranî de jî aram bo, xo nêkero vinî"...
Ma eşkenê enî termî qeybî jiyana ma tedey jî bimocnê ra: Merdimo pîl ew o ke miyanê şaran de çiqas meselay ke pîle veciyo vernî cê jî aram bo, ne bi hestan bi aqil mesela bigîro dest û hel bikero.
Ha, egir şima vacê merdimê aneyînî estê ya nê, ez nêzana... La ez zana ke pêdivî ka bi merdimanê zanay, bi merdimanê aramî, bi merdimanê ke nê dimay pirsgirêkan bi yê kunê dimay çareseriyan estê. Û helbet di dinyaya ke tarî xo sero nawo ro de pêdivî ma bi merdimanê her hêvî di zerey înan de wa esto.
Egir şima vacê ene mesela çiya ra veciya, ez go vacî hema ana hamî mi vîr û min jî nişte. Ya zî, bi vatişêke bîn, ma îla gere meselayke bibo ma enî çiyan binisnê?