Pêşî hin agahî: Tevgera Azadî heta îro zor li rojnamegeran nekiriye. Zor li nivîskaran jî. Li Amedê hin kesên li gor min beredayî hene her êrîşên tevgera azadiyê dikin, lê tevgerê û alîgirên wê rojekê rêya wan nebiriye û gotinek ji bo wan negotiye.
Lê di dîroka tevgerê de çend îstîsna çêbûne.
Yên di temenê min de dê bê bîra wan, di destpêka salên 90'î de ketina rojnameyên çapemeniya serdest a tirkan ji bo Bakur hate qedexekirin. Bayiyan rojname nefirotin. Demekê tenê polîsan li ber qereqolan firotin û piştî demekê ew dîsa serbest hatin berdan.
Di kongreyên BDP'ê ku ev 15 sal in ez dişopînim de (ger bîra min agahiyên şaş nede min) tenê carekê qedexe danîne ser rojnameyeke, dîsa ger bîra min agahiyên şaş nede ew rojname Yeni Şafak bû.
Ji bilî van qedexeyeke, zordariyeke çênebûye. Em bêr ser îro:
Ev demeke (bi taybetî îsal) li Amedê li hemberî Rûdawê ambargoyeke nefermî heye. Sedem jî wekî weşana Rûdawê tê nîşandayîn. Bi taybetî jî weşana wê ya li hemberî Rojava. Weşana wê raste rast alîgirtinek e û carinan derbasî êrîşê jî dibe. Ez bi xwe wekî rojnamegerekî kurd weşana Rûdawê qet baş nabînim. Min dijî wê jî nivîsiye*, lê bi ya min ev yek nayê wê wateyê ku gere ambargo li ser hebe. Dema wisa be, dê hin jî weşana te baş nebînin û ambargoyê bidin ser çapemeniya te jî.
Li Başûr hêzên PDK'ê (ez wekî hikumet na, wekî hêzên PDKê bi nav dikim) bi ser saziyên kurdan de girtin (ku Ajansa Nûçeay A Dîcleyê-DÎHA jî di nav de) û hevalên me yên rojnameger girtin bin çavan. Ev tevger çawa şaş bû, li Amedê jî ambargoyeke li hemberî Rûdawê tiştek şaş e.
Em gere tehemulê fikrên hev bikin. Bersiva nûçeyên ne rast ên Rûdawê ne ambargo ye; bersiv ew e ku rojnameger (ên alîgirên tevgera azadî, yan ne alîgir ên serbixwe) bi nûçeyên xwe yên rast divê bidin. Dema ne wisa be, em nikarin ji navê derên.
Kesek xirabî bike tu jî bi heman xirabiyê bi ser de biçî tu ferqa te û wî/ê namîne. Tevgera Azadî heta îro nîşan daye ku bi rêgezan bi ser aliyan, kesan, derdoran de diçe, ne li gor hestan û rikê. Ev rêgez biguhere dê tevger bixwe jî zerarê bibîne. Rojnamegerên alîgirên tevgera azadiyê ne jî ez bawerim vê yekê dizanibin.
Rûdawê mesele şaş ragihand
Em bên ser meseleya Rûdawê ku ji Kongreya BDP'ê hatin derxistin. Min bi Nûnerê Rûdawê yê Enqereyê Kemal Avci re xeber da. Avci bi xwe kesek BDP'yî ye û di heman demê de hevalê min e jî. Ji devê Avci mesele wisa çêbûye: "Di destpêka kongreyê de hevalên me jî li wir bûn. Bi qasî saet, saet û nîvekê kongreyê diyopînin, kişandinê dikin. Paşê di navberê de bi kesan re hevdîtinan dikin, wê demê hin ciwan tên dibêjin hûn nikarin li vir kişandinê bikin, wan derdixin derve. Hevalên me li min geriyan gotin tiştek wisa heye, min got werin, bila pirsgirêk dernekeve, bila tu şik û guman nekeve ser kongreyê jî. Heta niha me bi şaredaran, mebûsên BDP'ê re jî hevdîtin kirine, em dikin jî. Tu pirsgirêk ji aliyê partiyê ve tune ye. Em dizanin ev biryar ne biryara partiyê ye, hin ciwanan wisa kiriye, me jî nexwest meseleyê mezin bikin, min cih de hevalan re got vegerin werin."
Belê ji devê Avci mesele ev e. Bi qasî ku ez dizanim li Amedê ambargoyeke li ser Rûdawê heye lê li Enqereyê tune ye. Wisa dixuye dê rewşa li Enqereyê bi bêyî ambargo bidome jî. Gere wisa be jî. Lê bi ya min Rûdawê pêşkêşkirina ev meseleya li Enqereyê baş nekiriye, bi niyeteke şaş pêşkêş kiriye. Di nûçeya xwe de sernaveke wisa bikar anîne: "BDP'ê nehişt peyamnêrê Rûdawê derbasî kongreya wê bibe."
Di vir de du şaşî hene:
1- "BDP'ê nehişt"... Ev şaş e, ji ber ku biryareke BDP'ê ya wisa tune ye, ciwanek (yan jî hin ciwanan) jixweber însiyatîfeke çêkiriye/ne.
2- "Nehişt derbasî kongreyê bibe"... Ev jî şaş e. Jixwe hem di nûçeya wan de heye, "hinek dîmen jî girtin, pişt re ciwanekî..." hem jî nûnerê wan Avci diyar dike ku piştî dîmenan dikişînin bi saetek mesele çêdibe.
Bi kurtahî du şaşî li ber hev xwe nîşan didin.
Rûdaw divê hîn bibe ku di her bûyerê de, ev bûyer li Enqere, Qamişlo, Kerkûk li ku dibe bila bibe ne wekî aliyekê tevbigere, divê objektîf tevbigire. Ger ne wisa be jixwe kirinên wê dê rê li ber ambargoyên li ser wê vekin. Mînak li ser bûyera di vê kongreyê de û piştî vê nûçeya wan, mebûsekî/a rabe bibêje; "Ê heyran hûn jixwe li wir bûn çawa hûn dibêjin 'Nehiştin peyamnêrê Rûdawê derbasî kongreyê bibe'? Heta kengê hûnê wisa alîgir tevbigerin? Ha, ger wisa ye emê rastî ambargoyê deynin ser we..." Wê çaxê dê Rûdaw çi bike, çi bibêje?
Rojnamegerên bakurî yên di medyaya Başûr de
Li Bakur gelek rojnamegerên kurd hene ku ji bo çapemeniya Başûr dixebitin. Piraniya TV'yên Başûr nûnerên wan, yan jî peyamnêrên wan li Bakur (ji Amed heta Enqere, Stenbol) hene. Gelek ji wan jî pêşî di nav Çapemeniya Azad ya Bakur de dest pê kirine, piştî demekê ji ber sedemên cuda veqetiyane û niha ji bo çapemeniya Başûr kar dikin. Piranî jî ji bo debarê kar dikin. Fikra min ev e: Polîtîkaya weşanê ya wê çapemeniya Başûr çi dibe bila bibe gere ev rojnamegerên me ne li gor wê weşanê, li gor etîka rojnamegerî nûçeyên xwe saz bikin û bişînin; Hat weşandin hat, nehat jî divê bizanibin ku etîk bi ser her tiştî re ye. Divê hemû rojnamegerên me bizanibin ku îro di navbera du partiyên mezin (PKK-PDK) de xirecir hebe jî sibe roj dibe ku li hev bên. Loma nûçeya we ya îro dê enispîbûneke we ya pêşerojê be, yan jî rûreşiya we... 10 sal paşê dema hûn yan kesek din li nûçeya we vegeriya û dît, divê hûn bikaribin bi serbilindî wê nûçeyê biparêzin.
Ha meseleya aborî, wele ew jî heta cihekê ye...
.jpg)
.jpg)
