Diyarname

Helbestvan û werger Kawa Nemir demek berê soneyên William Shakespeare wergerandin kurdî û pirtûk ji Weşanên Lîsê derket.

Di wergera xwe de Kawa Nemir navê Feqiyê Teyran, Melayê Cizîrî, Ehmedê Xanî, Mem û Zînê, Cegerxwîn bikar aniye.

Vane hin ji wan wergeran. Gotin ê wergêran û gotin ê helbestvanan e. Li ser şêwazê, hebûn û nebûna vê tiştên ku bêne gotin hebin em li bendê ne.

Soneyên William Shakespeare

Werger: Kawa Nemir

Rûpel 69

Sone 8

Saz bo guhdaniyê, tu’l wê guhdar î, xem bo çi?

Şêrîn şerê hev nakin, geşî şa bi geşiyê.

Tiştê ne bi dil digirî hez dikî, hem bo çi,

An bi dilzîziya xwe qayil î ji xweşiyê?

Heke ahenga dengên xweşawaz î pak î çak,

Ku bi Mem û Zînê hevser, guhê te kerr dike,

Ew bes gazinan li te dikin, li teyê ku pak

Guh dide birrgehan, sercema wê ji bîr dike.

Meyzê çawa jiyek, mêrekî pak bo jinekê,

Yek bi yek bijene bi serûberiya hevbeş,

Her wekî dayika bextewar, bav û zarokê,

Ku pêk ve bistrên awazeke bo guhan xweş:

            Wê strana bêgotin, a rast gelek, xuya yek,

            Vê distrê bo te, ‘Tek bî, ji te nabe tiştek.’

***

Rûpel 73

Sone 10

Heyf! Tu rakî yekî bi evîna xwe baqî kî,

Te wisa berê xwe girtiye, gidiyo, ne heyf?

Tê bidî bide, te pirr kirin Mela* û Feqî,**

Lê pir eyan e, li ser van miriyan dikî keyf;

Ay tu ew çend bûyî êxsîrê kîndariya kuj,

Xwe deka mirina xwe daynî, ne xema te ye.

Dikî wê rindiyê bikî kavil, çavo birij,

Li şûra ku wê çak bikî, hê ku dema te ye.

Were biguheze hizra xwe, ez jî vangêr bim!

Qey kîn xweştir e li şûna evîna nazenîn?

Tu bî, xwe be, bibe ciwan û dilovan her tim,

An jî qe nebe li xwe zulmê neke bi zanîn:

            Xweyeke din çêke li ser xatirê evîna min,

            Bila ew rindî bi wê an te re bijî hemin.

*Mela: Melayê Cizîrî

** Feqî: Feqiyê Teyran

***

Rûpel 91

Sone 19

Heylê Dema Dehaq, te bivê, pencên şêr ko bik,

Te bivê, cîhan bixwe çêlikê xwe yê şêrîn;

Te bivê, qîlên tûj ji çena pilingê har rak,

Bi xwîna wî bişewitîne sîmirê dêrîn;

Bi bayê leza xwe şên û axkêş bikî werzan,

Çi bikî, bi kêfa xwe yî, heylê Dema şanpaz,

Cîhanê bik dêran, hemû delalên wê erzan.

Lê nebî bikî tawana jê re nîne daraz:

Medî rindiya yarê min nîşana katên xwe,

Bi pênûsa xwe ya dêrîn xetan lê mekişîne;

Bila her xort bimîne her tu bikî dewrên xwe,

Da rindiya Mem bo mirovên ku bên bimîne.

            Hey Dema pîr, ji yek duduyê xwe nemînî jî,

            Yarê min ê bi helbesta min her û her bijî

Her wiha di van soneyan de jî wekîy ên li jor navên kurdî yên wis hatine bikaranîn. Binêrin: Sone 21, Sone 32, Sone 35, Sone 125.

***

Nûçeyên eleqedar:

- Kawa Nemir soneyên William Shakespeare wergerand

- Xelata Feqî Huseyîn Sagniç didin Kawa Nemir

- Kawa Nemir: Shakespeare û Xanî bi hev re bixwînin