Cîhan ROJ

Havînê, li Mêrdîn ez bûm şahid ku êdî xwendevanên berhemên kurdî yên bira bira xwendevanin hene. Ew her ku dikarin xwe li nivîskariyê bigirin jî bi temkîn tevdigerin. Bi zimanê xwe dixwînin, berheman dinirxînin û dikarin cî ji berheman re bibînin. Em dikarin bêjin dengê xwendevanên nû bi ser edebiyata me dikeve.

Heya berî çend salan jî ne wisa bû; berhemên kurdî bi xwendinên tirkî dihatin nirxandin. Piranî ji wan xwendevanên bi tirkî berhemên kurdî dixwendin şagirtên zanîngehê bûn û êdî ew jî bi mantelîteyek din li meseleyê dinihêrin, hewl didin berhemên kurdî bi kurdî bixwînin.
Belê heya berî çend salan jî ji bo berhemek nav bide, bi cî bibe diviya bû bi tirkî bihata weşandin. Îro ne wisa ye, berhem bi kurdî jî baş tê nirxandin, tê bi cî kirin.

Gerek em guhdariya dengê xwendevanên nû bikin. Nirxandin, rexneyên wan biwate ne. Piştî wextekê ku ew deng zêde bibin wê çaxê wê gelek nêrîn, nêzîktêdayîn û mantelîte biguherin.